وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلا نُزِّلَ عَلَيْهِ

                                           الْقُرْآنُ

                                                      جُمْلَةً وَاحِدَةً

                  كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ

                                                                                                        وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلا

25 فر قان٣٢

 تثبيت قرآنی

مؤلفان : استاد سجاد عزیزی  و محمد ضیایی  كارشناس ارشد مديريت منابع انساني

كليد واژه: مديريت  ، آموزش ، قرآن
سال انتشار-   س21-    1400.2.20  : (2021میلادی)

ایمیل : zia128@gmail.com

فهرست مطالب
 

   عنوان                 صفحه
فهرست مطالب  

تقدیر و تشکر 
مقدمه                              
راههاي تثبيت  

نسيان  يا فراموشي
فهرست سوره هاي قرآن كريم  
نمونه اي  از توضيح نام سوره در تفاسير 

آيات منتخب  كه نام سوره ازآن گرفته شده
منابع و ماخذ                                 

تقدیر و تشکر 

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ ﴿7﴾ ابراهیم۱۴  
و آنگاه كه پروردگارتان اعلام كرد كه اگر واقعا سپاسگزارى كنيد [نعمت] شما را افزون خواهم كرد و اگر ناسپاسى نماييد قطعا عذاب من سخت‏ خواهد بود (7) 
 
  

 
مقدمه
هر انسانی برای استفاده از هر شئی نیاز به راهنمایی خالق آن دارد

قرآن بعنوان یک معجزه این خاصیت را در خودش دارد

ما بعنوان يك مسلمان اگر بخواهيم  در مديريت شخصي و اجتماعي از قرآن بعنوان يك منبع الهي استفاده ببريم لاجرم آشنايي با قرآن  و داشتن آن در فؤاد ( قلب ) لازم مي آيد كه اين خود مقدمه بهره گيري از مفسران واقعي قرآن يعني اهل بيت عليهم السلام است 
 
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلا (٣٢)فر قان 25
و كسانى كه كافر شدند گفتند چرا قرآن يكجا بر او نازل نشده است اين گونه [ما آن را به تدريج نازل كرديم] تا قلبت را به وسيله آن استوار گردانيم و آن را به آرامى [بر تو] خوانديم (32)   فولاد وند
 
آيه فوق نشان دهنده اين موضوع مي باشد كه هر چند اين آيه و كل قرآن مخاطبش پيامبر اكرم صلوات الله عليه بوده وليكن براي استفاده كل انسانها مي باشد لذا برداشت از آيات براي عموم نيز به فراخور استعدادشان ميسر ميباشد ويكي از علتهاي  نزول تدريجي قرآن به سبب تثبيت بوده   واز آنجا كه كه در سوره طه داريم
فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضَى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَقُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا 114 
پس بلندمرتبه است‏خدا فرمانرواى بر حق و در [خواندن] قرآن پيش از آنكه وحى آن بر تو پايان يابد شتاب مكن و بگو پروردگارا بر دانشم بيفزاى (114)  فولاد وند
نشان مي دهد كه ايشان بر قرآن احاطه داشته اند لذا بحث نزول دفعي قرآن نيز تاييدي ديگر بر اين مطلب است  ويادر سوره قيامه  آيه :
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ 16 إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ 17 فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ 18 ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ 19 
زبانت را بخاطر عجله براى خواندن آن [= قرآن] حركت مده (16)
چرا كه جمع‏كردن و خواندن آن بر عهده ماست (17)
پس هر گاه آن را خوانديم از خواندن آن پيروى كن (18)
سپس بيان و توضيح آن نيز بر عهده ماست (19
·        در گفتگو با حافظين قرآن به اين نكته رسيديم كه تثبيت مسئله مهم براي ايشان مي باشد چرا كه بعد از مدتي فراموشي آنها را تهديد ميكند   البته در سوره اعلي داريم :     
·          سَنُقْرِؤُكَ فَلَا تَنسَى ﴿6﴾

 إِلَّا مَا شَاء اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى 7 وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى 8 فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَى 9 
ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى] بر تو خواهيم خواند تا فراموش نكنى (6) 
جز آنچه خدا خواهد كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‏داند (7) 
راههاي تثبيت :

 
يكي از راههاي تثبيت قرآن درقلب ، سوره شناسي مي باشد كه بنظر مي رسد براي اين كارمراحل زير مؤثر مي باشد :
 
1-             بررسي كلمه اي كه نام سوره مي باشد
2-             بررسي آيات وقصص كه  نام سوره  از آن گرفته شد درآن سوره كمك زيادي مي نمايدلذا ابتدا به بررسي اين آيات مي پردازيم.
3-             بررسي   آيات خود آن سوره وارتباط آنها با يكديگر
4-             بررسي   آيات اول و آخر هر سوره
5-             تلاش و كوشش مستمر در آيا ت ( قرآن به قرآن -  بررسي تفسير الميزان  )
وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى 39 وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى 40 نجم 53
براي انسان نيست جز تلاش وكوشش او
6-             نسيان  يا فراموشي
اين نيز مطلبي قابل بررسي مي باشد كه بصورت موضوعي بعدا‌ً   جداگانه مورد بررسي قرار ميگيرد .انشاء الله
و اما شروع كار رابا با نام سوره ها آغاز مي كنيم
ودر صدر اسلام ودرزمان پيامبراكرم صلوات الله عليه كار جمع آوري قرآن كه انجام شد مي فرمودند فلان آيه را در فلان سوره دربين آن آيات قرار دهيد
نكته قابل تذكر آنكه در مراحل آوليه كارآشنايي بصورت ساده و مقدور انجام مي شود سپس به شكل هاي ديگر   انشاء الله
·        نكته قابل تذكر اينكه  فهم معناي سوره به چند طريق قابل بررسي است :
1-             معناي لغوي  بوسيله  فرهنگ لغات  مثل  المنجد ،  قاموس قرآن ، مفردات راغب و ....
2-             معناي لغت بوسيله ضد آن (  تعرف الاشيا ء بالاضداد ) مانند خود قرآن (ليل –نهار )
3-             معناي لغت در آيه استعمال شده ( مانند  نمونه هاي آورده شده )
4-             معناي لغت درچند آيه ( مثل  سوره قارعه ، طارق و ...)
5-             معناي لغت در  آياتي كه آن را توضيح داده  ( مثل سوره قدر  )
6-             ودر آخر استفاده از تفاسير مخصوصا  تفسير روايي از 
 
فهرست سوره هاي قرآن كريم
1
إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ 33 
به يقين خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است (33)
4سورة النساء ( زنان )
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيرًا وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا 1 
اى مردم از پروردگارتان كه شما را از نفس واحدى آفريد و جفتش را [نيز ] از او آفريد و از آن دو مردان و زنان بسيارى پراكنده كرد پروا داريد و از خدايى كه به [نام] او از همديگر درخواست مى‏كنيد پروا نماييد و زنهار از خويشاوندان مبريد كه خدا همواره بر شما نگهبان است (1)
الجزء السابع
5سورة المائدة( سفره غذا )
إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء قَالَ اتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ 112 قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ 113 قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء تَكُونُ لَنَا عِيداً لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ 114 
و [ياد كن] هنگامى را كه حواريون گفتند اى عيسى پسر مريم آيا پروردگارت مى‏تواند از آسمان خوانى براى ما فرود آورد [عيسى] گفت اگر ايمان داريد از خدا پروا داريد (112)
6سورة الأنعام (  دامها –چهار پايان  )
بسم الله الرحمن الرحيم
وَجَعَلُواْ لِلّهِ مِمِّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُواْ هَـذَا لِلّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَـذَا لِشُرَكَآئِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَآئِهِمْ فَلاَ يَصِلُ إِلَى اللّهِ وَمَا كَانَ لِلّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَآئِهِمْ سَاء مَا يَحْكُمُونَ 136 
و [مشركان] براى خدا از آنچه از كشت و دامها كه آفريده است‏سهمى گذاشتند و به پندار خودشان گفتند اين ويژه خداست و اين ويژه بتان ما پس آنچه خاص بتانشان بود به خدا نمى‏رسيد و[لى] آنچه خاص خدا بود به بتانشان مى‏رسيد چه بد داورى مى‏كنند (136)
7سورة الأعراف (بلندي  )
بسم الله الرحمن الرحيم
وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْاْ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ 46 وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاء أَصْحَابِ النَّارِ قَالُواْ رَبَّنَا لاَ تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ 47 وَنَادَى أَصْحَابُ الأَعْرَافِ رِجَالاً يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيمَاهُمْ قَالُواْ مَا أَغْنَى عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ 48 
و ميان آن دو [گروه] حايلى است و بر اعراف مردانى هستند كه هر يك [از آن دو دسته] را از سيمايشان مى‏شناسند و بهشتيان را كه هنوز وارد آن نشده و[لى] [بدان] اميد دارند آواز مى‏دهند كه سلام بر شما (46)
8سورة الأنفال( غنايم جنگى)
بسم الله الرحمن الرحيم
يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنفَالِ قُلِ الأَنفَالُ لِلّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَأَصْلِحُواْ ذَاتَ بِيْنِكُمْ وَأَطِيعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ 1 
[اى پيامبر] از تو در باره غنايم جنگى مى‏پرسند بگو غنايم جنگى اختصاص به خدا و فرستاده [او] دارد پس از خدا پروا داريد و با يكديگر سازش نماييد و اگر ايمان داريد از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد (1)
9سورة التوبة (بازگشت )
أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ 104 
آيا ندانسته‏اند كه تنها خداست كه از بندگانش توبه را مى‏پذيرد و صدقات را مى‏گيرد و خداست كه خود توبه‏پذير مهربان است (104)
وَعَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُواْ حَتَّى إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّواْ أَن لاَّ مَلْجَأَ مِنَ اللّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ 118 
و [نيز] بر آن سه تن كه بر جاى مانده بودند [و قبول توبه آنان به تعويق افتاد] تا آنجا كه زمين با همه فراخى‏اش بر آنان تنگ گرديد و از خود به تنگ آمدند و دانستند كه پناهى از خدا جز به سوى او نيست پس [خدا] به آنان [توفيق] توبه داد تا توبه كنند بى ترديد خدا همان توبه‏پذير مهربان است (118)
10 سورة يونس
بسم الله الرحمن الرحيم
97 فَلَوْلاَ كَانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَهَا إِيمَانُهَا إِلاَّ قَوْمَ يُونُسَ لَمَّآ آمَنُواْ كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الخِزْيِ فِي الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ 98 
چرا هيچ شهرى نبود كه [اهل آن] ايمان بياورد و ايمانش به حال آن سود بخشد مگر قوم يونس كه وقتى [در آخرين لحظه] ايمان آوردند عذاب رسوايى را در زندگى دنيا از آنان برطرف كرديم و تا چندى آنان را برخوردار ساختيم (98)
11سورة هود
بسم الله الرحمن الرحيم
وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ مُفْتَرُونَ 50 
و به سوى [قوم] عاد برادرشان هود را [فرستاديم هود] گفت اى قوم من خدا را بپرستيد جز او هيچ معبودى براى شما نيست‏شما فقط دروغ پردازيد (50)
12سورة يوسف
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَا أَبتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ 4 
[ياد كن] زمانى را كه يوسف به پدرش گفت اى پدر من [در خواب] يازده ستاره را با خورشيد و ماه ديدم ديدم [آنها] براى من سجده مى‏كنند (4)
13سورة الرعد
بسم الله الرحيم الرحيم
وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلاَئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَاء وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ 13 
رعد به حمد او و فرشتگان [جملگى] از بيمش تسبيح مى‏گويند و صاعقه‏ها را فرو مى‏فرستند و با آنها هر كه را بخواهد مورد اصابت قرار مى‏دهد در حالى كه آنان در باره خدا مجادله مى‏كنند و او سخت‏كيفر است (13)
14سورةابراهيم
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَـذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الأَصْنَامَ 35
و [ياد كن] هنگامى را كه ابراهيم گفت پروردگارا اين شهر را ايمن گردان و مرا و فرزندانم را از پرستيدن بتان دور دار (35)
الجزء الرابع عشر
15سورة الحجر (سنگ)
وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ 80 
و اهل حجر [نيز] پيامبران [ما] را تكذيب كردند (80)
16سورة نحل ( زنبور عسل)
وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ 68 ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلاً يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاء لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ 69 
و پروردگار تو به زنبور عسل وحى [=الهام غريزى] كرد كه از پاره‏اى كوهها و از برخى درختان و از آنچه داربست [و چفته‏سازى] مى‏كنند خانه‏هايى براى خود درست كن (68) سپس از همه ميوه‏ها بخور و راههاى پروردگارت را فرمانبردارانه بپوى [آنگاه] از درون [شكم] آن شهدى كه به رنگهاى گوناگون است بيرون مى‏آيد در آن براى مردم درمانى است راستى در اين [زندگى زنبوران] براى مردمى كه تفكر مى‏كنند نشانه [قدرت الهى] است (69)
الجزء الخامس عشر
17سورة الإسراء(سفر  شبانگاهى)
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ 1 
منزه است آن [خدايى] كه بنده‏اش را شبانگاهى از مسجد الحرام به سوى مسجد الاقصى كه پيرامون آن را بركت داده‏ايم سير داد تا از نشانه‏هاى خود به او بنمايانيم كه او همان شنواى بيناست (1)
18سورة كهف ( خفتگان غار)
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا 9 
مگر پنداشتى اصحاب كهف و رقيم [=خفتگان غار لوحه‏دار] از آيات ما شگفت بوده است (9)
19سورة مريم
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا 16 
و در اين كتاب از مريم ياد كن آنگاه كه از كسان خود در مكانى شرقى به كنارى شتافت (16)
20سورة طه
بسم الله الرحمن الرحيم
طه 1 مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى 2 
طه (1)
 
 
قرآن را بر تو نازل نكرديم تا به رنج افتى (2)
 
 
21سورة انبياء (پيامبران )
ندارد
22سورةحج
وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ 27 
و در ميان مردم براى [اداى] حج بانگ برآور تا [زايران] پياده و [سوار] بر هر شتر لاغرى كه از هر راه دورى مى‏آيند به سوى تو روى آورند (27)
23 سورة المؤمنون
بسم الله الرحمن الرحيم
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ 1 
به راستى كه مؤمنان رستگار شدند (1)
 
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ﴿1﴾
همانان كه در نمازشان فروتنند (2)
 
الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ ﴿2﴾
و آنان كه از بيهوده رويگردانند (3)
 
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ﴿3﴾
و آنان كه زكات مى‏پردازند (4)
 
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ ﴿4﴾
و كسانى كه پاكدامنند (5)
 
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿5﴾
مگر در مورد همسرانشان يا كنيزانى كه به دست آورده‏اند كه در اين صورت بر آنان نكوهشى نيست (6)
 
إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿6﴾
پس هر كه فراتر از اين جويد آنان از حد درگذرندگانند (7)
 
فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿7﴾
و آنان كه امانتها و پيمان خود را رعايت مى‏كنند (8)
 
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿8﴾
و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى‏نمايند (9)
 
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿9﴾
آنانند كه خود وارثانند (10)
 
أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ ﴿10﴾
همانان كه بهشت را به ارث مى‏برند و در آنجا جاودان مى‏مانند (11)
 
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿11﴾
24سورة نور
اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَكَةٍ زَيْتُونِةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَن يَشَاء وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ 35 فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ 36 
خدا نور آسمانها و زمين است مثل نور او چون چراغدانى است كه در آن چراغى و آن چراغ در شيشه‏اى است آن شيشه گويى اخترى درخشان است كه از درخت‏ خجسته زيتونى كه نه شرقى است و نه غربى افروخته مى‏شود نزديك است كه روغنش هر چند بدان آتشى نرسيده باشد روشنى بخشد روشنى بر روى روشنى است‏ خدا هر كه را بخواهد با نور خويش هدايت مى‏كند و اين مثلها را خدا براى مردم مى‏زند و خدا به هر چيزى داناست (35)
25 سورة الفرقان[=كتاب جداسازنده حق از باطل]
بسم الله الرحمن الرحيم
تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا 1
بخش سوم: بررسي نام سوره ها در آيه آن سوره
26سورة شعرا
وَالشُّعَرَاء يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ 224 
 
 
و شاعران را گمراهان پيروى مى‏كنند (224)
 
وَالشُّعَرَاء يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿224﴾
آيا نديده‏اى كه آنان در هر واديى سرگردانند (225)
 
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ﴿225﴾
و آنانند كه چيزهايى مى‏گويند كه انجام نمى‏دهند (226)
 
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿226﴾
مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفته‏اند يارى خواسته‏اند و كسانى كه ستم كرده‏اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت (227)
 
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ﴿227﴾
27سورة نمل ( مورچه‏)
حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِي النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ 18 
تا آنگاه كه به وادى مورچگان رسيدند مورچه‏اى [به زبان خويش] گفت اى مورچگان به خانه‏هايتان داخل شويد مبادا سليمان و سپاهيانش نديده و ندانسته شما را پايمال كنند (18)
28سورة قصص (حكايت)
فَجَاءتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاء قَالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا فَلَمَّا جَاءهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ 25 
پس يكى از آن دو زن در حالى كه به آزرم گام بر مى‏داشت نزد وى آمد [و] گفت پدرم تو را مى‏طلبد تا تو را به پاداش آب‏دادن [گوسفندان] براى ما مزد دهد و چون [موسى] نزد او آمد و سرگذشت [خود] را بر او حكايت كرد [وى] گفت مترس كه از گروه ستمگران نجات يافتى (25)
29سورة عنكبوت
مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاء كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ 41 
داستان كسانى كه غير از خدا دوستانى اختيار كرده‏اند همچون عنكبوت است كه [با آب دهان خود] خانه‏اى براى خويش ساخته و در حقيقت اگر مى‏دانستند سست‏ترين خانه‏ها همان خانه عنكبوت است (41)
30سورة الرُّومُ (نام قديمي كشور ايتاليا)
بسم الله الرحمن الرحيم
الم 1 غُلِبَتِ الرُّومُ 2 
روميان شكست‏خوردند (2)
31سورة لقمان
وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ 13 
و [ياد كن] هنگامى را كه لقمان به پسر خويش در حالى كه وى او را اندرز مى‏داد گفت اى پسرك من به خدا شرك مياور كه به راستى شرك ستمى بزرگ است (13)
32سورة سجده
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ 15 سجده واجب 
تنها كسانى به آيات ما مى‏گروند كه چون آن [آيات] را به ايشان يادآورى كنند سجده‏كنان به روى درمى‏افتند و به ستايش پروردگارشان تسبيح مى‏گويند و آنان بزرگى نمى‏فروشند (15)
33سورة احزاب ( گروههاي همفكر )
يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَإِن يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِكُمْ وَلَوْ كَانُوا فِيكُم مَّا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا 20 
اينان [چنين] مى‏پندارند كه دسته‏هاى دشمن نرفته‏اند و اگر دسته‏هاى دشمن بازآيند آرزو مى‏كنند كاش ميان اعراب باديه‏نشين بودند و از اخبار [مربوط به] شما جويا مى‏شدند و اگر در ميان شما بودند جز اندكى جنگ نمى‏كردند (20)
34سورة سباء  ( يمن )
لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ كُلُوا مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ 15 
قطعا براى [مردم] سبا در محل سكونتشان نشانه [رحمتى] بود دو باغستان از راست و چپ [به آنان گفتيم] از روزى پروردگارتان بخوريد و او را شكر كنيد شهرى است‏خوش و خدايى آمرزنده (15)
35سورة فاطر( پديدآورنده)
بسم الله الرحمن الرحيم
الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَاعِلِ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَّثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَاء إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ 1 
سپاس خداى را كه پديدآورنده آسمان و زمين است [و] فرشتگان را كه داراى بالهاى دوگانه و سه‏گانه و چهارگانه‏اند پيام‏آورنده قرار داده است در آفرينش هر چه بخواهد مى‏افزايد زيرا خدا بر هر چيزى تواناست (1)
36سورة يس
بسم الله الرحمن الرحيم
يس 1 وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ 2 
يس[/ياسين] (1)
 
 
سوگند به قرآن حكمت‏آموز (2)
 
 
37سورة الصافات( صف بستگان)
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا 1 
سوگند به صف بستگان كه صفى [با شكوه] بسته‏اند (1)
38سورة ص
بسم الله الرحمن الرجيم
ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ 1 
صاد سوگند به قرآن پراندرز (1)
39سورة الزمر( گروه هاي متفرق)
وَسِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ زُمَرًا حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا فُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَتْلُونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِ رَبِّكُمْ وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُوا بَلَى وَلَكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكَافِرِينَ 71 قِيلَ ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ 72 و كسانى كه كافر شده‏اند گروه گروه به سوى جهنم رانده شوند تا چون بدان رسند درهاى آن [به رويشان] گشوده گردد و نگهبانانش به آنان گويند مگر فرستادگانى از خودتان بر شما نيامدند كه آيات پروردگارتان را بر شما بخوانند و به ديدار چنين روزى شما را هشدار دهند گويند چرا ولى فرمان عذاب بر كافران واجب آمد (71)
40سورة غافر( گناه‏بخش)
بسم اللَّهِ الرحمن الرحيم
حم 1 تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ 2 غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ 3 
[كه] گناه‏بخش و توبه‏پذير [و] سخت‏كيفر [و] فراخ‏نعمت است‏خدايى جز او نيست بازگشت به سوى اوست (3)
41سورة فصلت
بسم اللَّهِ الرحمن الرحيم
حم 1 تَنزِيلٌ مِّنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ 2 كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ 3 
كتابى است كه آيات آن به روشنى بيان شده قرآنى است به زبان عربى براى مردمى كه مى‏دانند (3)
42سورة الشورى( مشورت)
وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ 38 
و كسانى كه [نداى] پروردگارشان را پاسخ [مثبت] داده و نماز برپا كرده‏اند و كارشان در ميانشان مشورت است و از آنچه روزيشان داده‏ايم انفاق مى‏كنند (38)
43سورة الزخرف( زر و زيورهاى)
وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِؤُونَ 34 وَزُخْرُفًا وَإِن كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ 35 
و براى خانه‏هايشان نيز درها و تختهايى كه بر آنها تكيه زنند (34)
 
 
و زر و زيورهاى [ديگر نيز] و همه اينها جز متاع زندگى دنيا نيست و آخرت پيش پروردگار تو براى پرهيزگاران است (35)
 
 
44سورة الدخان( دودى)
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ 10 
پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمى‏آورد (10) 
45سورة الجاثية ( به زانو در آمده)
وَتَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ 28
و هر امتى را به زانو در آمده مى‏بينى هر امتى به سوى كارنامه خود فراخوانده مى‏شود [و بديشان مى‏گويند] آنچه را مى‏كرديد امروز پاداش مى‏يابيد (28) 
الجزء السادس والعشرون
46سورة الأحقاف( ريگستان)
وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتْ النُّذُرُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ 21 
و برادر عاديان را به ياد آور آنگاه كه قوم خويش را در ريگستان بيم داد در حالى كه پيش از او و پس از او [نيز] قطعا هشداردهندگانى گذشته بودند كه جز خدا را مپرستيد واقعا من بر شما از عذاب روزى هولناك مى‏ترسم (21) 
47سورة محمد
بسم الله الرحمن الرحيم
الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ 1 وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ 2 
و آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند و به آنچه بر محمد [ص] نازل آمده گرويده‏اند [كه] آن خود حق [و] از جانب پروردگارشان است [خدا نيز] بديهايشان را زدود و حال [و روز]شان را بهبود بخشيد (2)
48سورة الفتح(  پيروزى)
بسم الله الرحمن الرحيم
إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا 1 
ما تو را پيروزى بخشيديم [چه] پيروزى درخشانى (1)
49سورة الحجرات ( اتاقهاى مسكونى)
إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ 4 
كسانى كه تو را از پشت اتاقها[ى مسكونى تو] به فرياد مى‏خوانند بيشترشان نمى‏فهمند (4) 
50سورة ق
بسم الله الرحمن الرحيم
ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ 1 
قاف سوگند به قرآن باشكوه (1)
51سورة الذاريات ( بادها)
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا 1 
سوگند به بادهاى ذره‏افشان (1) 
52سورة الطور
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالطُّورِ 1 وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ 2 
سوگند به طور (1) 
 
و كتابى نگاشته شده (2)
 
 
53سورة النجم (ستاره )
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى 1 
سوگند به اختر [= قرآن] چون فرود مى‏آيد (1) 
سورة القمر(ماه )
بسم الله الرحمن الرحيم
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ 1 
نزديك شد قيامت و از هم شكافت ماه (1) 
سورة الرحمن
بسم الله الرحمن الرحيم
الرَّحْمَنُ 1 عَلَّمَ الْقُرْآنَ 2 
خداى] رحمان (1)
سورة الواقعة
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ 1 
آن واقعه چون وقوع يابد (1)
سورة الحديد( آهن)
لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ 25 
به راستى [ما] پيامبران خود را با دلايل آشكار روانه كرديم و با آنها كتاب و ترازو را فرود آورديم تا مردم به انصاف برخيزند و آهن را كه در آن براى مردم خطرى سخت و سودهايى است پديد آورديم تا خدا معلوم بدارد چه كسى در نهان او و پيامبرانش را يارى مى‏كند آرى خدا نيرومند شكست ناپذير است (25)
الجزء الثامن والعشرون
58سورة المجادلة ( گفتگو)
بسم الله الرحمن الرحيم
قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا وَتَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ 1 
خدا گفتار [زنى] را كه در باره شوهرش با تو گفتگو و به خدا شكايت مى‏كرد شنيد و خدا گفتگوى شما را مى‏شنود زيرا خدا شنواى بيناست (1) 
59سورة الحشر( اخراج)
بسم الله الرحمن الرحيم
1 هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ 2 
اوست كسى كه از ميان اهل كتاب كسانى را كه كفر ورزيدند در نخستين اخراج [از مدينه] بيرون كرد گمان نمى‏كرديد كه بيرون روند و خودشان گمان داشتند كه دژهايشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود و[لى] خدا از آنجايى كه تصور نمى‏كردند بر آنان درآمد و در دلهايشان بيم افكند [به طورى كه] خود به دست‏خود و دست مؤمنان خانه‏هاى خود را خراب مى‏كردند پس اى ديده‏وران عبرت گيريد (2) 
60سورة الممتحنة (آزمودني)
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا جَاءكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَآتُوهُم مَّا أَنفَقُوا وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ أَن تَنكِحُوهُنَّ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَلَا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَاسْأَلُوا مَا أَنفَقْتُمْ وَلْيَسْأَلُوا مَا أَنفَقُوا ذَلِكُمْ حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ 10 
بخش چهارم : بررسي نام سوره ها در آيه آن سوره
است پس اگر آنان را باايمان تشخيص داديد ديگر ايشان را به سوى كافران بازنگردانيد نه آن زنان بر ايشان حلالند و نه آن [مردان] بر اين زنان حلال و هر چه خرج [اين زنان] كرده‏اند به [شوهران] آنها بدهيد و بر شما گناهى نيست كه در صورتى كه مهرشان را به آنان بدهيد با ايشان ازدواج كنيد و به پيوندهاى قبلى كافران متمسك نشويد [و پايبند نباشيد] و آنچه را شما [براى زنان مرتد و فرارى خود كه به كفار پناهنده شده‏اند] خرج كرده‏ايد [از كافران] مطالبه كنيد و آنها هم بايد آنچه را خرج كرده‏اند [از شما] مطالبه كنند اين حكم خداست [كه] ميان شما داورى مى‏كند و خدا داناى حكيم است (10) 
61سورة الصف
بسم الله الرحمن الرحيم
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيَانٌ مَّرْصُوصٌ 4 
در حقيقت‏خدا دوست دارد كسانى را كه در راه او صف در صف چنانكه گويى بنايى ريخته شده از سرب‏اند جهاد مى‏كنند (4) 
62سورة الجمعة
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ 9
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد چون براى نماز جمعه ندا درداده شد به سوى ذكر خدا بشتابيد و داد و ستد را واگذاريد اگر بدانيد اين براى شما بهتر است (9) 
63سورة المنافقون
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذَا جَاءكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ 1 
چون منافقان نزد تو آيند گويند گواهى مى‏دهيم كه تو واقعا پيامبر خدايى و خدا [هم] مى‏داند كه تو واقعا پيامبر او هستى و خدا گواهى مى‏دهد كه مردم دوچهره سخت دروغگويند (1)
64سورة التغابن (حسرت و زيان )
بسم الله الرحمن الرحيم
يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ 9 
روزى كه شما را براى روز گردآورى گرد مى‏آورد آن [روز] روز حسرت [خوردن] است و هر كس به خدا ايمان آورده و كار شايسته‏اى كرده باشد بديهايش را از او بسترد و او را در بهشتهايى كه از زير [درختان] آن جويبارها روان است درآورد در آنجا بمانند اين است همان كاميابى بزرگ (9)
65سورة الطلاق
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاء فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِن بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا 1 
اى پيامبر چون زنان را طلاق گوييد در [زمان‏بندى] عده آنان طلاقشان گوييد و حساب آن عده را نگه داريد و از خدا پروردگارتان بترسيد آنان را از خانه‏هايشان بيرون مكنيد و بيرون نروند مگر آنكه مرتكب كار زشت آشكارى شده باشند اين است احكام الهى و هر كس از مقررات خدا [پاى] فراتر نهد قطعا به خودش ستم كرده است نمى‏دانى شايد خدا پس از اين پيشامدى پديد آورد (1) 
66سورة التحريم
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ 1 
 اى پيامبر چرا براى خشنودى همسرانت آنچه را خدا براى تو حلال گردانيده حرام مى‏كنى خدا[ست كه] آمرزنده مهربان است (1) 
الجزء التاسع والعشرون
67سورة الملك
بسم الله الرحمن الرحيم
تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ 1 الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ 2 الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا مَّا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ 3 ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِأً وَهُوَ حَسِيرٌ 4 وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِّلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ 5 
بزرگوار [و خجسته] است آنكه فرمانروايى به دست اوست و او بر هر چيزى تواناست (1) 
 
 
همانكه مرگ و زندگى را پديد آورد تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتريد و اوست ارجمند آمرزنده (2) 
 
 
همان كه هفت آسمان را طبقه طبقه بيافريد در آفرينش آن [خداى] بخشايشگر هيچ گونه اختلاف [و تفاوتى] نمى‏بينى بازبنگر آيا خلل [و نقصانى] مى‏بينى (3) 
 
 
باز دوباره بنگر تا نگاهت زبون و درمانده به سويت بازگردد (4) 
 
 
و در حقيقت آسمان دنيا را با چراغهايى زينت داديم و آن را مايه طرد شياطين [= قواى مزاحم] گردانيديم و براى آنها عذاب آتش فروزان آماده كرده‏ايم (5) 
 
 
68سورة القلم
بسم الله الرحمن الرحيم
ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ 1 
نون سوگند به قلم و آنچه مى‏نويسند (1)
69سورة الحاقة( آن رخ دهنده)
بسم الله الرحمن الرحيم
الْحَاقَّةُ 1 مَا الْحَاقَّةُ 2 وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ 3 كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ 4 فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ 5 وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ 6 سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ 7 
چيست آن رخ دهنده (2)  و چه دانى كه آن رخ دهنده چيست (3)  ثمود و عاد آن حادثه كوبنده را تكذيب كردند (4) اما ثمود به [سزاى] سركشى [خود] به هلاكت رسيدند (5) و اما عاد به [وسيله] تندبادى توفنده سركش هلاك شدند (6)
70سورة المعارج
بسم الله الرحمن الرحيم
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ 1 لِّلْكَافِرينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ 2 مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ 3 تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ 4 
فرشتگان و روح در روزى كه مقدارش پنجاه هزار 
(3)  
[و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است سال است به سوى او بالا مى‏روند (4)
 
71سورة نوح
بسم الله الرحمن الرحيم
إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ 1 
ما نوح را به سوى قومش فرستاديم كه قومت را پيش از آنكه عذابى دردناك به آنان رسد هشدار ده (1)
 
72سورة الجن
بسم الله الرحمن الرحيم
قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا 1 
بگو به من وحى شده است كه تنى چند از جنيان گوش فرا داشتند و گفتند راستى ما قرآنى شگفت‏آور شنيديم (1)
73سورة المزمل( جامه به خويشتن فرو پيچيده)
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ 1 
اى جامه به خويشتن فرو پيچيده (1) 
 
74سورة المدثر( كشيده رداى شب بر سر)
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ 1 
اى كشيده رداى شب بر سر (1) 
75سورة القيامة
بسم الله الرحمن الرحيم
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ 1 
سوگند به روز قيامت (1)
76سورة الإنسان
بسم الله الرحمن الرحيم
هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئًا مَّذْكُورًا 1 
آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكرى نبود (1) 
77سورة المرسلات  فرستادگان
وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا 1 
سوگند به فرستادگان پى‏درپى (1) 
الجزء الثلاثون
78سورة النبأ - خبر
بسم الله الرحمن الرحيم
عَمَّ يَتَسَاءلُونَ 1 عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ 2 
درباره چه چيز از يكديگر مى‏پرسند (1) 
79سورة النازعات
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا 1 
سوگند به فرشتگانى كه [از كافران] به سختى جان ستانند (1) 
80سورة عبس ( چهره در هم كشيد)
بسم الله الرحمن الرحيم
عَبَسَ وَتَوَلَّى 1 
چهره در هم كشيد و روى گردانيد (1)
81سورة التكوير
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ 1 
آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد (1) 
82سورة الإنفطار( شكافتن )
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ 1 
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد (1)
83سورة المطففين - كم‏فروشان
بسم الله الرحمن الرحيم
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ 1 الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ 2 وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ 3 
واى بر كم‏فروشان (1) 
84سورة الإنشقاق ( بشكافد)
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ 1 
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد (1) 
 
85سورة البروج (برجها )
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالسَّمَاء ذَاتِ الْبُرُوجِ 1 وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ 2 
سوگند به آسمان آكنده ز برج (1) 
86سورة الطارق 
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ 1 وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ 2 النَّجْمُ الثَّاقِبُ 3 
سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد (1)
87سورة الأعلى ( والاى)
بسم الله الحمن الرحيم
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى 1 الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى 2 وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى 3 وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى 4 فَجَعَلَهُ غُثَاء أَحْوَى 5 سَنُقْرِؤُكَ فَلَا تَنسَى 6 
نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى (1) 
 
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿1﴾ 
همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد (2) 
 
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى ﴿2﴾ 
و آنكه اندازه‏گيرى كرد و راه نمود (3) 
 
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى ﴿3﴾ 
و آنكه چمنزار را برآورد (4) 
 
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى ﴿4﴾ 
و پس [از چندى] آن را خاشاكى تيره‏گون گردانيد (5) 
 
فَجَعَلَهُ غُثَاء أَحْوَى ﴿5﴾ 
 
 
 
 
 
 
88سورة الغاشية
بسم الله الرحمن الرحيم
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ 1 
آيا خبر غاشيه به تو رسيده است (1) 
 
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿1﴾ 
در آن روز چهره‏هايى زبونند (2) 
 
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿2﴾ 
كه تلاش كرده رنج [بيهوده] برده‏اند (3) 
 
عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ﴿3﴾ 
[ناچار] در آتشى سوزان درآيند (4) 
 
تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً ﴿4﴾ 
از چشمه‏اى داغ نوشانيده شوند (5) 
 
تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿5﴾ 
خوراكى جز خار خشك ندارند (6) 
 
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ﴿6﴾ 
[كه] نه فربه كند و نه گرسنگى را باز دارد (7) 
 
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ ﴿7﴾ 
در آن روز چهره‏هايى شادابند (8) 
 
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿8﴾ 
از كوشش خود خشنودند (9) 
 
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿9﴾ 
در بهشت برين‏اند (10) 
 
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿10﴾ 
سخن بيهوده‏اى در آنجا نشنوند (11) 
 
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿11﴾ 
در آن چشمه‏اى روان باشد (12) 
 
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿12﴾ 
تختهايى بلند در آنجاست (13) 
 
فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿13﴾ 
و قدحهايى نهاده شده (14) 
 
وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿14﴾ 
و بالشهايى پهلوى هم [چيده] (15) 
 
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿15﴾ 
و فرشهايى [زربفت] گسترده (16) 
 
 
89سورة الفجر ( سپيده دم  )
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالْفَجْرِ 1 وَلَيَالٍ عَشْرٍ 2 وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ 3 وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ 4 
وقسم به سپيده دم  ﴿1﴾ 
 
و به شبهاى دهگانه (2) 
 
وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿2﴾ 
و به جفت و تاق (3) 
 
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿3﴾ 
و به شب وقتى سپرى شود (4) 
 
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿4﴾ 
90سورة البلد (شهر )
بسم الله الرحمن الرحيم
لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ 1 وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ 2 
سوگند به اين شهر (1) 
 
لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾ 
و حال آنكه تو در اين شهر جاى دارى (2) 
 
وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿2﴾ 
 
 
 
91سورة الشمس  (خورشيد )
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا 1 وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا 2 
سوگند به خورشيد و تابندگى‏اش (1) 
 
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿1﴾ 
سوگند به مه چون پى [خورشيد] رود (2) 
 
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾
92سورة الليل( شب)
بسم الله الرحمن الرحيم
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى 1 وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى 2 
سوگند به شب چون پرده افكند (1) 
 
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى ﴿1﴾ 
سوگند به روز چون جلوه‏گرى آغازد (2) 
 
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى ﴿2﴾ 
93سورة الضحى( روشنايى روز)
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالضُّحَى 1 وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى 2 
سوگند به روشنايى روز (1) 
 
وَالضُّحَى ﴿1﴾ 
سوگند به شب چون آرام گيرد (2) 
 
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿2﴾ 
 
94سورة الشرح ( گشادگي سينه )
بسم الله الرحمن الرحيم
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ 1 
آيا براى تو سينه‏ات را نگشاده‏ايم (1) 
 
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ﴿1﴾ 
و بار گرانت را از [دوش] تو برنداشتيم (2) 
 
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ﴿2﴾ 
[بارى] كه [گويى] پشت تو را شكست (3) 
 
الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ ﴿3﴾ 
95سورة التين (انجير )
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ 1 
سوگند به انجير و زيتون (1) 
96سورة العلق ( خون بسته )
بسم الله الرحمن الرحيم
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ 1 خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ 2 
بخوان به نام پروردگارت كه آفريد (1) 
 
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾ 
انسان را از علق آفريد (2) 
 
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿2﴾ 
97سورة القدر
بسم الله الرحمن الرحيم
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ 1 وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ 2 لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ 3 تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ 4 سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ 5 
ما [قرآن را] در شب قدر نازل كرديم (1)و از شب قدر چه آگاهت كرد (2)شب قدر از هزار ماه ارجمندتر است (3) در آن [شب] فرشتگان با روح به فرمان پروردگارشان براى هر كارى [كه مقرر شده است] فرود آيند (4) [آن شب] تا دم صبح صلح و سلام است (5)
98سورة البينة( دليلى آشكار)
بسم الله الرحمن الرحيم
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ 1 رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُّطَهَّرَةً 2 
كافران اهل كتاب و مشركان دست‏بردار نبودند تا دليلى آشكار بر ايشان آيد (1)
99سورة الزلزلة
بسم الله الرحمن الرحيم
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا 1 
هنگامى كه زمين شديدا به لرزه درآيد، (1)
100سورة العاديات
بسم الله الرحمن الرحيم
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا 1 
سوگند به ماديانهائى كه با همهمه تازانند و با سم[هاى] خود از سنگ آتش مى‏جهانند (1)
101سورة القارعة (كوبنده)
بسم الله الرحمن الرحيم
الْقَارِعَةُ 1 مَا الْقَارِعَةُ 2 وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ 3 يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ 4 وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ 5 
كوبنده (1)
چيست كوبنده (2) و تو چه دانى كه كوبنده چيست (3) روزى كه مردم چون پروانه[هاى] پراكنده گردند (4) و كوه‏ها مانند پشم زده‏شده رنگين شود (5)
 
102 سورة التكاثر( بيشترداشتن)
أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ 1 
تفاخر به بيشترداشتن شما را غافل داشت (1)
103 سورة العصر
وَالْعَصْرِ 1 
سوگند به عصر [غلبه حق بر باطل] (1)
104 سورة الهمزة
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ 1 
واى بر هر بدگوى عيبجويى (1)
105 سورة الفيل
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ 1 
مگر نديدى پروردگارت با پيلداران چه كرد (1)
106 سورة قريش
لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ 1 
براى الفت‏دادن قريش (1)
107 سورة الماعون
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ 7 
و از [دادن] زكات [و وسايل و مايحتاج خانه] خوددارى مى‏ورزند (7)
108 سورة الكوثر[چشمه] ( خير زياد)
إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ 1 
ما تو را [چشمه] كوثر داديم (1)
109سورة الكافرون
قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ 1 
بگو اى كافران (1)
110سورة النصر(يارى)
إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ 1 
چون يارى خدا و پيروزى فرا رسد (1)
111سورة المسد(ليف خرما )
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ 5 
بر گردنش طنابى از ليف خرماست (5)
112 سورة توحيد( الإخلاص)( يگانه)
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ 1 
بگو اوست‏خداى يگانه (1)
113 سورة الفلق( سپيده دم)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ 1 
بگو پناه مى‏برم به پروردگار سپيده دم (1)
114 سورة الناس ( مردم)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ 1 
بگو: پناه مى‏برم به پروردگار مردم، (1)